Martijn Winkel

Op zoek zijn naar een lichtpuntje in de nacht buiten de club. Een gewoonte maken van vreemden observeren in de trein naar huis. Wakker liggen ondanks de loze beloftes van Tension Tamer thee. Hoe het leven soms kan voelen als een koorddanser die probeert te balanceren op een touwtje. Avonden naar het plafond staren terwijl existentiële vragen mijn brein overspoelen en het gewicht van onzekere ochtenden die volgen. Hoe nieuwe liefde je kan verblinden. Twee jongens die elkaar daarin tegenkomen. Slaapzand dat uit mijn vermoeide ogen valt en de constante spanning tussen tegengestelde krachten. Dit komt allemaal aan bod in De dingen die ik voor je verborgen heb gehouden.

Ik ben iemand die hoog in zijn emoties leeft. Hoge bergen vol blijdschap en diepe dalen vol verdriet. Door de jaren heen heb ik ontdekt dat het schrijven over deze emoties en gevoelens mij helpt ze een plekje te kunnen geven. Waarna uiteindelijk de rust volgt en ik er weer om kan lachen. De dingen die ik schrijf, leven vaak voort in de notities op mijn telefoon, vaak meteen weer vergeten nadat ik ze heb weggeschreven. Maar recentelijk begonnen die notities een eigen leven te leiden en vormden ze langzaam het begin voor Until You Fall Asleep, een groter verhaal geboren uit dezelfde fragmenten. Leren schrijven is voor mij een voortdurende reis van ontdekkingen, een reis die hopelijk met de tijd alleen maar beter zal worden als mijn schrijfwerk verbetert. Maar ik ben tot het besef gekomen dat het delen van de imperfecte verhalen net zo belangrijk is als het vieren van vooruitgang. De dingen die ik voor je verborgen heb gehouden is een verzameling van vijftien notities die ik nu graag met jullie wil delen.

Ik hoop dat jullie het kunnen waarderen.