Het is een goede dag in mijn bovenkamer. Veilig genoeg om een stapje naar buiten te nemen zonder zorgen. Ben ik rustig genoeg om een hele meeting stil te kunnen zitten? Soms voelt het een beetje alsof ik meespeel in een simulatie. Een poppenkast-sprookje waar ik in een grote winkel werk die constant doorgaat en nog lang door zal gaan als ik er niet meer werk. Als ik niet meer meespeel.
Het is de comfortabele veiligheid van gewenning en vastgeroeste ritueeltjes. De zorgen over het tijdverspillen in mijn jeugd zijn voorbij. Nu zijn het zorgen over ouders die ouder worden en dat ik net niet oud genoeg ben om comfortabel te zijn met miniatuurhuisjes maken. De periode tussen 30 zijn en 40 worden. Er zitten maar zoveel dagen in een jaar; spendeer ze goed. Oeps, daar ga ik al. Ik ben ze weer eens aan het verspillen.
Ik heb te snel gesproken; de zwaarte trekt als een kleuter aan mijn jas. Gaat u mee, meneer? Ja u, want mijn ouders hebben me goed en netjes opgevoed. Jammer dat het ergens mis is gegaan. Misschien hebben ze me te netjes opgevoed en heb ik door de jaren heen de balans weer proberen te herstellen door tegengas te geven. Soms kroop ik door het oog van de naald. Gelukkig kan ik goed borduren, thanks mam.
Zonnig van binnen, lekker warm buiten. Het is een goede dag in mijn bovenkamer. Ik mis geen appjes, telefoontjes of berichtjes. Iedereen is verwikkeld in een eindeloze discussie waar ik al jaren geen onderdeel meer van uitmaak. Ik ben nooit weggelopen van confrontaties, wel van situaties. Ik probeer maar de rest van mezelf niet meer te verliezen. Ik was trekdrop en iedereen staart me aan met pikzwarte mondhoeken. Stop maar, anders worden jullie misselijk.
Vertel me dat ik niet mijn angsten en tekortkomingen ben. Die zware lege bovenkamer-shit. Vertel me dat ik genoeg ben. Voor jou, voor mij en voor ons. Ik gooi de ramen open en laat de frisse wind mijn dikke hamsterwangen strelen. Zover je de lucht in de stad fris kan noemen. Onwetendheid is gelukzaligheid. Ik maak een kopje te sterke koffie om mijn oogleden op twaalf uur te zetten.
Het is een goede dag in mijn bovenkamer. Tijd om naar buiten te gaan.
Martijn Winkel 